Ik heb Geen Idee.

DVTG

Geachte toelatingscommissie,

In deze motivatiebrief zal ik toelichten waarom ik voor deze opleiding heb gekozen en trachten mijn motivatie in woorden om te zetten.

6 jaar geleden ben ik begonnen met tekenen, als hobby. Ik wou aandacht, erkenning van anderen en die acceptatie zocht ik door te tekenen. Dit was nog in de middelbare school. Ik kwam er echter later pas achter dat tekenen veel meer voor mij betekent. Ik zat eerst op een gymnasium, waar ik door problemen (ik zal hier in de brief niet verder op ingaan) van school moest wisselen. Ik ging door een moeilijke periode, waarin ik 8 weken lang niet naar school ben gegaan, maar waar tekenen een houvast voor mij was. Ik besefte me dat tekenen meer was dan het vragen om aandacht, het was een passie, iets waarmee ik constant in mijn hoofd mee doorging.

Na de wisseling van scholen ben ik met havo verder gegaan. Daar ben ik met goeie moed in een C&M profiel gestapt en daar heb ik me in 2 jaar redelijk kunnen ontplooien als tekenaar. Ik heb in 2007-2008 op de Willem de Kooning Academie in Rotterdam toentertijd een vooropleiding gedaan, maar ik wou toen nog geen toelating doen aangezien ik mijn eigen niveau nog te laag vond. Ik zat wel echter in 5 havo en stroomde daarom door naar vwo, ik wou nog wel school blijven volgen in de hoop nog veel te kunnen leren en tijd te hebben voor het verbeteren van mijn tekenkunst en mijn portfolio.

Ik heb het jaar daarop, lente 2009, toelating gedaan voor de opleiding Illustratie op de WdKA, maar ben toen niet toegelaten. Na de zomervakantie van dat jaar moest ik weer beginnen met het eindexamenjaar, dus ging ik goed op zoek naar zo veel mogelijk andere studies die me interesseerden.

Een vriend van me, Ramir-Pascal, zit op deze opleiding en heeft me verteld over DVTG en me aangeraden om een kijkje te nemen op de Open Dag. Ik was eerst nog redelijk sceptisch, ik had nog nooit van de opleiding gehoord en ik was nog redelijk onervaren in theater en techniek. Na wat overtuiging ben ik toch op de Open Dag wezen kijken en dat heeft me zeer bevallen.

Niet alleen de aandacht die aan het maken van games wordt besteed, maar vooral het feit dat een breed scala aan onderwerpen voor je open komen te liggen viel me erg op. DVTG was meer dan theater, games en techniek, viel me op tijdens de Open Dag. Het combineren van verschillende stromingen, uitingen en technieken, het experimentele gevoel dat er bij kwam was iets dat ik op geen van de andere opleidingen ben tegengekomen. Op de Open Dag ben ik namelijk ook andere studies van de HKU gaan bekijken, maar DVTG straalde uit als de enige studie waar het gaat om mijzelf, mijn ideeën en hoe je die met andere mensen kan samenstellen tot een verhaal, een productie, iets waar mensen van kunnen genieten.

Na het bezoek aan DVTG ben ik nog bij een andere studie (Game Art) wezen kijken, maar het pakte me toch minder. De vibe die DVTG afgeeft is als geen ander en ik ben blij dat ik wezen kijken en toelating kan doen voor deze opleiding.

Dan is het natuurlijk aan u om te beslissen of mij ook daadwerkelijk toelaat. De vraag “waarom zouden we jou moeten toelaten” is er één die me met mijn mond vol tanden laat staan, omdat ik mijn motivatie moeilijk onder woorden zou kunnen brengen. Ik ben iemand die zonder talent en puur met hard werken en oefenen zo ver gekomen is, dat vind ik in ieder geval zelf. Ik probeer mezelf te vernieuwen, altijd weg te stappen van wat ik ooit deed en iets nieuws te verzinnen. Ik hoop ook dat dit met mijn portfolio en schetsen duidelijk is: ik ben begonnen met het tekenen van manga en zo’n invloed heb ik ook in mijn werk. Maar ik probeer mezelf uit te dagen om nieuwe dingen te doen, om verder te gaan. Als u mijn opdracht bekijkt, is dat hopelijk ook voor u duidelijk.

Bij de opdracht heb ik getracht anders over dingen na te denken dan ik normaliter doe. Het is geen game waar je je controller voor nodig hebt, maar je hersenen. Een game waar ik heb getracht de speler op de eerste rang van het verhaal te zetten, als deelnemer… of als saboteur.

Ik hoop dat ik met deze brief, mijn opdracht, mijn schetsen en mijn portfolio u een aanleiding heeft gegeven om mij uit te nodigen voor het interview. Wellicht is de brief niet ‘kort’ genoeg, maar het blijft voor mij moeilijk om alles onder woorden te brengen (ik schrijf verhalen, geen literaire kunstwerken).

Met hartelijke groeten,

Jelle van Doorne

1 reactie tot nu toe
Plaats een reactie